Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ7th Μάιος 2015

Όταν ένα παιδί αντιμετωπίζει ένα σοβαρό γεγονός μέσα στο οικογενειακό ή κοινωνικό περιβάλλον ή απλώς πέφτει κάτω και κτυπάει, τότε η σωματική δομή που ρυθμίζει την βιολογία του παιδιού βρίσκεται σε σόκ, δηλαδή σε υπερδιέργεση όπως το ονομάζουμε στην ψυχολογία.

Γεγονότα και καταστάσεις που δημιουργούν σὀκ στο παιδί επιφέρουν εμπόδια τόσο στην σωματική ανάπτυξη του όσο και στην συναισθηματική και ψυχολογική ανάπτυξη.

Πέρα από το να γνωρίζουμε πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος και τι γίνεται στο σώμα του παιδιού όταν κάποιο σημαντικό γεγονός συμβαίνει, είναι ανάγκη να κατανοήσουμε και τα διαφορετικά στάδια ανάπτυξης του παιδιού. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τι προσπαθεί ένα παιδί να χειριστεί σε κάθε στάδιο ανάπτυξης και πόσο και σε τι επηρεάζεται από ένα σόκ στο κάθε στάδιο.

Οι νευρολογικές έρευνες έδειξαν ότι το κατώτερο τμήμα του εγκεφάλου είναι αυτό που δημιουργεί τις δομές που κυριαρχούν στο ανθρώπινο σώμα και οι οποίες είναι πολύ ευάλωτες και αποδιοργανώνονται πρώτα κατά το τραυματικό σόκ. Το τμήμα αυτό του εκεφάλου ονομάζεται ερπετοειδής εγκέφαλος, είναι το πρώτο τμήμα που αναπτύσσεται στο παιδί και είναι το κέντρο της εμπειρίας για τους ενήλικες.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι τον τρόπο που επηρεάστηκε κάθε στάδιο ανάπτυξης και πως οργανώθηκε το νευρικό σύστημα απέναντι στο σόκ για να δουλέψουμε με την διαταραχή της επαφής και της επικοινωνίας. Οι έρευνες δείχνουν ότι όταν παρουσιαστεί το στρές και οι γονείς δεν αγγίξουν το παιδί να ηρεμήσει, αυτό μπορεί να έχει μακροχρόνια επίδραση στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. Επίσης ότι τέτοια σοβαρή και συνεχόμενη δυσλειτουργία μπορεί να είναι η αιτία γι’αυτό που οι ειδικοί αποκαλούν διάσπαση. Το τραύμα μπορεί να προέλθει από γεγονότα που από μόνα τους είναι ακραία όπως η βία, η σεξουαλική παρενόχληση αλλά μπορεί να προέλθει από καθημερινά γεγονότα. Στην πραγματικότητα, συνήθη συμβάντα όπως ατυχήματα, πεσίματα, ιατρικά γεγονότα, διαζύγιο μπορούν να προκαλέσουν στα παιδιά απόρσυση, μειωμένη αυτοπεποίθησηή άγχος και φοβίες. Επίσης, παιδιά που αμέσως μετά τον τοκετό χωρίστηκαν από την μητέρα τους , να παρουσιάζουν δυσκολία στην ομιλία και την κοινωνική επαφή στο σχολείο. Τα τραυματισμένα παιδιά μπορεί να έχουν προβλήματα συμπεριφοράς, όπως επιθετικότητα, υπερκινητικότητα και όσο μεγαλώνουν διάφορους εθισμούς. Πολλά παιδάκια 3 ετών με πρόβλημα ομιλίας , κοινωνικής συμπεριφοράς ή ακόμη και αυτιστικά, έχει βρεθεί ότι απλώς υπέφεραν από διαταραχή μετατραυματικού στρές. Είχαν βιώσει μια τραυματική κύηση ή προβλήματα κατά την διάρκεια του τοκετού.

Αλλά οι γονείς και όσοι ασχολούνται με παιδιά δεν είναι ανάγκη ν’ανησυχούν γιατί μπορούν να ελαχιστοποιήσουν την επίδραση αυτών των γεγονότων καθημερινών ή ακραίων όπως φυσικές και ανθρώπινες καταστροφές, τρομοκρατία, παρενόχληση. Μπορούμε να γίνουμε το τραυμαπλάστ  των παιδιών;  Ναί!!!

Θυμηθείτε ότι  παρ΄όλο ότι ο πόνος δεν μπορεί να αποφευχθεί και το τραύμα είναι γεγονός της ζωής αλλά μπορούμε να κτίσουμε και να αυξήσουμε την προσαρμοστικότητα μας καθώς αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες της ζωής. Τα παιδιά που προσαρμόζονται τείνουν να είναι θαρραλέα. Όταν τα προσαρμοστικά παιδιά συναντούν δυσκολίες είναι περισσότερο ανοικτά παρά κλείνονται. Είναι ανοικτά στα άλλα παιδιά και χαίρονται να μοιράζονται μαζί τους. Ταυτόχρονα είναι ικανά να βάζουν όρια του χώρου τους και των δικών τους πραγμάτων. Έχουν επαφή με τα συναισθήματα τους, τα εκφράζουν και τα επικοινωνούν. Και πάνω από όλα, όταν άσχημα πράγματα συμβαίνουν, έχουν μια καταπληκτική ικανότητα ειδικά όταν υποστηρίζονται να βγαίνουν χαρούμενα από αυτά. Είναι τα ευτυχισμένα, ζωντανά παιδιά που ευχόμαστε να ήμασταν.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *