ΜΑΡΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ – ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

Διαφορα

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Καθώς η πολιτεία κάνει σχέδια για την ασφαλή επαναλειτουργία των σχολείων και εκπαιδεύει τους μαθητές πως θα συμπεριφερθούν σύμφωνα με τους κανόνες υγιεινής λόγω κορονοϊού, υπάρχει και η ομάδα των εκπαιδευτικών που έχουν, επίσης, τα δικά τους θέματα ως προς την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης. Η διδασκαλία είναι εξαιρετικά απαιτητική εργασία με πολλές απαιτήσεις. Τα επίπεδα άγχους σε κανονικές συνθήκες είναι υψηλό. Ο καθημερινός αγώνας για να διδάξει ο δάσκαλος περιλαμβάνει πολλά περισσότερα από την εξέταση του μαθητή και μερικά τεστ. Συμπάσχουν με τις δυσκολίες και τα προβλήματα των μαθητών τους.

Κάτι που ίσχυε πάντα, και προ κορονοϊού, είναι ότι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να βάλουν στην άκρη τις δικές τους συναισθηματικές ανάγκες, τους φόβους τους και την αγωνία τους για να μπορέσουν να διαχειριστούν τις συναισθηματικές ανάγκες, τους φόβους και την αγωνία των μαθητών που δημιουργούνται λόγω της υγειονομικής κατάστασης και έρχεται να προστεθεί στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα. 

‘’ Είμαι καταβεβλημένη με την συναισθηματική αναστάτωση από τις καθημερινές ενημερώσεις για τον Covid19, την κλιμάκωση της έντασης που υπάρχει στην ατμόσφαιρα. Φοβάμαι, είμαι θυμωμένη και δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Νιώθω φόβο και ανασφάλεια για το αβέβαιο μέλλον και τις ευθύνες απέναντι στους μαθητές…….’’ Είναι η μαρτυρία μιας δασκάλας

Η ικανότητα να χρησιμοποιούν την βαθιά και ειλικρινή ενσυναίσθηση για τους μαθητές είναι το πλέον αξιοθαύμαστο χαρακτηριστικό των εκπαιδευτικών αλλά επίσης βαθιά καταστροφικό για την δική τους ψυχική υγεία μακροπρόθεσμα όταν δεν έχουν στήριξη.

Αλλά τώρα, με όσα παρακολουθούμε από τα ΜΜΕ και τα social media για την τεράστια απώλεια ζωής λόγω της πανδημίας, η αγωνία ότι ο ιός θα πλήξει και εμάς, η ανασφάλεια για την επόμενη μέρα είναι ένα φορτίο που θέλει διαχείριση σε ατομικό, επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο.

Φορτωμένοι από το συναισθηματικό βάρος επί προσθέτως με την ανησυχία για την αβέβαιη οικονομική κατάσταση των οικογενειών, πολλοί φτάνουν σε σημείο κατάρρευσης.  Ο αριθμός των μαθητών σε κάθε τάξη τους φαίνεται τεράστιος όχι σαν ποσότητα αλλά σαν διαχείριση όλου αυτού του συναισθηματικού φορτίου. Παγκοσμίως έχει παρατηρηθεί ότι αρκετά σημαντικό ποσοστό δασκάλων παραιτείται ή δεν πηγαίνει στην εργασία του.

Οι δάσκαλοι είναι οι πρώτοι που θα πουν ότι οι μαθητές είναι η απόλυτη προτεραιότητα τους. Η ανάγκη των μαθητών να παραμείνουν ήρεμοι εν μέσω πανδημίας είναι ουσιώδης και μακροχρόνια.

Γνωρίζουμε ότι η επέκταση του ιού, των θανάτων και της οικονομικής ανασφάλειας θα έχει μια διαρκή επίδραση στη γενιά των νέων ανθρώπων.

Αλλά οι δάσκαλοι, επίσης, καλούνται να βοηθήσουν και αν αγνοήσουν την κατάσταση το μόνο που θα συμβεί είναι να πληγωθούν οι μαθητές περαιτέρω. Υπάρχει μία ανησυχία ακριβώς τώρα για την ευημερία και το τραύμα των μαθητών, αλλά δεν υπάρχει η ίδια μέριμνα και συμπόνια για τους εκπαιδευτικούς. Το εύθραυστο και τραυματισμένο εκπαιδευτικό σύστημα τους φέρεται σαν να μην έχουν συναισθήματα.

Ακόμη η πραγματική αναγνώριση του τραύματος των εκπαιδευτικών είναι ανύπαρκτη εντελώς από τις συζητήσεις των αρμοδίων αρχών για το πως θα λειτουργήσουν ξανά τα σχολεία. Μπορεί τοπικά κάτι να γίνεται αλλά η γενική εικόνα είναι αυτή .

Η ανάγκη για στήριξη των εκπαιδευτικών είναι αδιαμφισβήτητη. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν γρήγορες λύσεις για την θεραπεία των δασκάλων. Δεν υπάρχει εντολή να παρακολουθήσουν εκπαιδευτικά προγράμματα για να μάθουν πως θα διαχειριστούν το τραύμα, την ανησυχία και τη νέα πραγματικότητα, γεγονός που θα επιβαρύνει την ήδη δύσκολη κατάσταση. Παρομοίως, δεν είναι αρκετό να θεωρούμε ότι κατά την διάρκεια των διακοπών θα θεραπευτούν όλες οι πληγές. Με το να αγνοούμε κάτι δεν κάνει το τραύμα να εξαφανίζεται. Επί πλέον, με τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα, δεν δίνεται η ευκαιρία να επέλθει ηρεμία από την αβεβαιότητα. 

Αναγνώριση από το κράτος και τους υπευθύνους για τις ανάγκες των εκπαιδευτικών και το χρόνο που χρειάζονται κι εκείνοι να αναγνωρίσουν τις ψυχικές τους ανάγκες και να τις διαχειριστούν θα ήταν μια αρχή.

Τέτοια αναγνώριση θα επέτρεπε στους γονείς, μαθητές και την κοινότητα να γνωρίσουν τις δυσκολίες των εκπαιδευτικών που αντιμετωπίζουν κάθε μέρα και με τις επιπλέον απαιτήσεις.Επίσης θα βοηθούσε τους εκπαιδευτικούς να αποδεχθούν ότι είναι ΕΝΤΑΞΕΙ να έχουν κι αυτοί το δικαίωμα να διαχειριστούν τα συναισθήματα τους.

Γιατί το να μετράει το κράτος τις αποστάσεις των θρανίων, τα αντισηπτικά και τις μάσκες έτσι ώστε να λειτουργήσουν ξανά τα σχολεία δεν θα ελαφρύνει από το βάρος της ευθύνης και των συναισθηματικών θεμάτων που έχουν οι εκπαιδευτικοί. 

Η επανασχεδίαση του σχολείου δεν θα λειτουργήσει αποτελεσματικά χωρίς την ενέργεια, την ευφυΐα και την αγάπη που μεταδίδουν οι δάσκαλοι. Πως οι μαθητές θα μάθουν και θα επεξεργαστούν την αγωνία τους και τα συναισθήματα στα σχολεία θα εξαρτηθεί στο πόσο καλά οι δάσκαλοι τους ψυχικά και συναισθηματικά είναι προετοιμασμένοι να γυρίσουν στη τάξη.

Οφείλουμε στους εκπαιδευτικούς χώρο, χρόνο και πηγές ενέργειας για τη δική τους θεραπεία των δυσκολιών. Είναι εποχή μεγάλων προκλήσεων τις οποίες θα ξεπεράσουμε με την κατάλληλη διαχείριση.

 

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΤΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

6 τρόποι για να το διαχειριστείτε ως ενήλικες

Όταν το περιβάλλον που ζούσατε σαν παιδιά σας συμπεριφερόταν σαν να ήσασταν ανεπιθύμητος εισβολέας και δεν έδιναν σημασία στα συναισθήματα σας, πως νοιώθατε τότε το μάθημα που πήρατε ήταν ( ακόμη κι αν δεν ελέγχθει ποτέ ευθέως ) ότι ‘’ τα συναισθήματα σας δεν έχουν σημασία’’.

Εάν σαν παιδί λάβατε αυτό το μήνυμα, εντελώς φυσικά το υιοθετήσατε. Υψώνετε τείχη για τα προσωπικά συναισθήματα σας που εκφράζουν το ποιοί είσαστε: δηλαδή τι σας διεγείρει, τι σας ενεργοποιεί και πως συνδέεστε με ανθρώπους και καταστάσεις. Μεγαλώνετε ανίκανοι να αισθανθείτε πολλά, αγνοείτε τα συναισθήματα σας και τις περισσότερες φορές το μπλοκάρετε. 

Το ότι ήσασταν αόρατοι και δεν σας πρόσεχε κανείς στην παιδική σας ηλικία, αφήνει το σημάδι του επάνω σας; Ναι, το αφήνει.

Μπορεί να απασχολεί το μυαλό σας όλη την ενήλικη ζωή σας, να εμποδίζει την ικανότητα σας να αισθάνεστε, να συνδέεστε με τους άλλους, να δεσμεύεστε και να απολαμβάνετε τη ζωή σας όπως θα έπρεπε; Ναι, μπορεί!

Είναι δυνατόν να θεραπευτείτε από το σύνδρομο αυτό με το οποίο ενηλικιωθήκατε; Ναι!

Αλλά, είναι αλήθεια ότι χρειάζεται δουλειά. 

Και είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η δουλεια είναι δυσκολότερη για μερικούς από ότι σε άλλους. Είναι γεγονός ότι τα συμπτώματα της συναισθηματικής εγκατάλειψης έχουν ένα τρόπο που εμποδίζει τη θεραπεία.

Οι τελευταίες μελέτες μας δίνουν μερικές πρακτικές που είναι καλό οι άνθρωποι με συμπτώματα συναισθηματικής εγκατάλειψης να ακολουθήσουν και φαίνεται να κάνουν ευκολότερο το μονοπάτι της θεραπείας τους.

Φυσικά, δεν είναι εύκολο να καλλιεργηθούν αυτές οι συνήθειες αλλά βάλτε το στόχο και θα τα καταφέρετε.

 

Παρατηρήστε τα δικά σας συναισθήματα 

Μεγαλώνοντας σε μια ελεύθερη συναισθηματική ζώνη έπρεπε να κλειστείτε στον εαυτό σας για να την αντιμετωπίσετε. Μοιραία εκπαιδευτήκατε να αγνοείτε τι συνέβαινε μέσα σας. Σημαντικό ρόλο στη θεραπεία παίζει το να καλωσορίσετε τα συναισθήματα σας πίσω πάλι στη ζωή σας. Άρα, η πρώτη συνήθεια είναι να νοιώθετε το σώμα σας. Συνδεόμενοι με το σώμα σας, αρχίζετε να γνωρίζετε πότε έρχονται και πότε φεύγουν και αυτό σας δίνει την ευκαιρία να παίρνετε τα μηνύματα, να γνωρίζετε καλύτερα τον εαυτό σας, να παίρνετε καλύτερες και συνειδητές αποφάσεις και να νοιώθετε περισσότερο ζωντανοί. Αυτή η συνήθεια είναι βασική. 

 

Ακούτε τον εαυτό σας πρώτα και τελευταία 

Το να εκπαιδευτείτε να αγνοείτε τις εσωτερικές εμπειρίες σας σημαίνει ότι αγνοείτε τη δική σας αίσθηση θάρρους και δύναμης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην εμπιστεύεστε την κρίση σας. Αυτόματα βασίζεστε στη γνώμη των άλλων, στις ιδέες και σας συμβουλεύουν για τι αποφάσεις να πάρετε. ‘Η αφήνετε πολλές επιλογές στην τύχη, αφήνοντας το μέλλον σας στο σύμπαν να αποφασίσει. Καλλιεργώντας αυτή την συνήθεια σημαίνει ότι παίρνετε στα σοβαρά από την αρχή τη δική σας αίσθηση δύναμης έως το τέλος. Στο ενδιάμεσο μπορείτε να ρωτάτε για τη γνώμη των άλλων, να μαθαίνετε, να ερευνάτε, αλλά στο τέλος η απόφαση είναι δική σας. Είναι η απόφαση σας βασισμένη στο τι σας λέει το σώμα σας.

 

Να αναζητάτε ενεργά τη χαρά

Οι έρευνες έδειξαν ότι η δομή του εγκεφάλου των παιδιών που έχουν το σύνδρομο της συναισθηματικής εγκατάλειψης είναι διαφορετική από αυτών που δεν έχουν.  Διαφέρει στο σημείο ventral striatum, την περιοχή του εγκεφάλου που καταγράφει τα συναισθήματα της ανταμοιβής. Εάν αυτή η περιοχή του εγκεφάλου δεν είναι αναπτυγμένη, μη φοβάστε. Μπορείτε να την αναπτύξετε τώρα! 

Αυτή η συνήθεια είναι πράγματι η πιο διασκεδαστική για εκπαιδευτείτε. Για να καλλιεργήσετε αυτή την συνήθεια πρέπει να δώσετε προσοχή στο τι σας αρέσει, τι αγαπάτε και τι απολαμβάνετε. Έπειτα νοιώστε δραστήριος και έτοιμος να ζητήσετε αυτό που επιθυμείτε, να το σχεδιάσετε και να το οργανώσετε για να έρθει στη ζωή σας. Ο εγκέφαλος σας μπορεί να αλλάξει και είστε εσείς που θα το κάνετε να συμβεί. 

 

Παραμερείστε τα εμπόδια 

Εάν ζείτε τη ζωή σας αποκομμένοι από τα συναισθήματα σας τότε αυτά δεν μορφοποιούνται, δεν δομούνται, είναι συγκεχυμένα. Είναι δυνατόν να σας κάνουν να πάρετε αποφάσεις που δεν θα έπρεπε να πάρετε και να κάνετε λάθη για τα οποία θα μετανιώσετε. Και, όταν κάνετε το λάθος, τότε αρχίζετε να κατηγορείτε τον εαυτό σας. 

 Αυτή η συνήθεια θα σας πιέσει να κάνετε πράγματα που δεν θέλετε να κάνετε, νοιώθετε ότι δεν μπορείτε να κάνετε, και να σταματήσετε να κάνετε αυτά που δεν θα έπρεπε να κάνετε. Εάν σκόπιμα παραμερίσετε την τάση που έχετε να κάνετε συγκεκριμένα πράγματα τότε προπονείτε τον εγκέφαλο σας στο να έχετε εσείς τον έλεγχο. 

Αυτή η συνήθεια θέλει όντως περισσότερη προσπάθεια αλλά επιτυγχάνεται!

 

Μάθετε να λέτε ΟΧΙ   

Το να λέει ‘’όχι’’ ένα παραμελημένο άτομο είναι συναισθηματικά δύσκολο. Νιώθει ότι είναι λάθος, ότι είναι εγωιστής και θεωρεί ότι πρέπει να δικαιολογηθεί. Αλλά τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Δικαιούστε να λέτε όχι σε κάθε τι που δεν θέλετε και όσο περισσότερο το λέτε τόσο πιο εύκολο γίνεται. Καθώς λέτε, ‘’Όχι, δεν μπορώ να σε βοηθήσω σ’ αυτό’’, ‘’ Όχι,δεν μπορώ τώρα’’, ‘’Όχι, δεν το θέλω αυτό’’ δημιουργείται τα όρια σας με τους άλλους ανθρώπους, κάνετε χώρο για σας και για τα δικά σας ‘’θέλω’’.

 

Μιλάτε με τον εαυτό σας 

Το να μιλάτε με σας είναι σπουδαία συνήθεια, το επιστέγασμα των συνηθειών. Γι΄αυτή την συνήθεια αξίζει να αφιερώσετε χρόνο για να τη καλλιεργήσετε και να την αποκτήσετε. Περιλαμβάνει κυριολεκτικά συζήτηση με τον εαυτό σας τη στιγμή που κάτι είναι επώδυνο, κατά την διάρκεια μιας τρομακτικής πρόκλησης ή μιας δύσκολης κατάστασης. Μπορείτε να λέτε μια φράση που σας εμπνέει, σας κινητοποιεί, σας υπενθυμίζει για το τι είστε ικανοί να κάνετε και διώχνει τις αρνητικές σκέψεις. Υπάρχουν πάρα πολλά που μπορείτε να πείτε, όπως: 

Μπορώ να το κάνω

Είμαι σπουδαίος και σημαντικός

Έχω δικαίωμα να εκπληρώσω τις επιθυμίες μου

Μιλάω ανοιχτά με θάρρος 

Ή σχεδιάστε τις δικές σας φράσεις ή μια φράση που είπε κάποιος τον οποίο θαυμάζετε.

 

Μερικές από αυτές τις συνήθειες είναι πιο δύσκολες από τις άλλες. Επιλέξτε όποια θεωρείτε ότι είναι πιο εύκολη για να ξεκινήσετε. Κάντε το καλύτερο που μπορείτε ώστε  να τα επαναλαμβάνετε κάθε μέρα. Όσο περισσότερη πρακτική κάνετε τόσο πιο εύκολες και περισσότερο φυσικές θα σας φαίνονται ώσπου να γίνουν η πραγματικότητα σας.

Κι αν συναντήσετε δυσκολία μη ξεχνάτε ότι υπάρχουν οι ειδικοί που θα σας στηρίξουν.

 

ΑΓΧΟΣ: ΕΥΚΟΛΗ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗ

Το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν ή δεν έχουν υπομονή με το άγχος κάνει τα πάντα χειρότερα.

‘’Μάζεψε τα κομμάτια σου’’ είναι άκαρδο να το λες! Αλλά οι άνθρωποι δεν έχουν πρόθεση να είναι σκληροί. Απλώς δεν καταλαβαίνουν την ένταση μιας αγχώδους προσβολής εκτός κι αν συμβεί στους ίδιους.

Σοβαρό ή ακόμη και μέτριο άγχος είναι πέρα από μια ‘’στιγμή πανικού’’. Μπορεί να διαρκέσει για ώρες ή ακόμη και μέρες, μπορεί να μας παραλύσει από το φόβο και μπορεί να φαίνεται αδιέξοδο! Και αυτοί δεν καταλαβαίνουν…… ότι κάνετε το καλύτερο που μπορείτε!

Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να ξεπεράσουν το άγχος με συμβατικούς τρόπους όπως φάρμακα αλλά το αποτέλεσμα αφ’ ενός δεν είναι το αναμενόμενο και αφ’ ετέρου δεν μπορεί κάποιος να ζει πάντα με φάρμακα.

Μερικοί παραιτούνται και απλώς αποδέχονται αυτό το τρομερό βάσανο, αισθανόμενοι ότι δεν έχουν πουθενά να στραφούν.

Αυτό που χρειάζεται είναι να βρεί κάποιος τη ρίζα του προβλήματος γρήγορα και χωρίς κόπο. Τότε το πρόβλημα λύνεται ριζικά. 

 

ΒΉΜΑ 1. 

Χαλαρώνεις. Ίσως δεν φαντάζεσαι πόση ένταση κρατάς στο σώμα σου ακόμη κι αν δεν σκέφτεσαι κάτι στενάχωρο. Οι μυς σου είναι σε σύσπαση και υπερένταση συνεχώς και χρειάζονται ένα διάλειμμα.

 

ΒΗΜΑ 2.

Όταν έρχεσαι σε επαφή με το πως νιώθει το σώμα σου, οι σκέψεις σου ‘’κόβουν ταχύτητα’’. Όλη η αναστάτωση ηρεμεί επειδή τώρα εστιάζεις στο σώμα και και αρχίζεις να νιώθεις που είναι το άγχος.

 

ΒΗΜΑ 3.

Αρχίζεις να νιώθεις , καθώς οι σκέψεις σου ηρεμούν και αποκτάς την συνειδητότητα του σώματος σου, ότι μπορείς να εστιάσεις σε μια μόνο σκέψη ή σε ένα μέρος του σώματος σου και αυτό σε δυναμώνει. Αυτή η δυνατότητα αν συνεχίσεις την εξάσκηση θα σου επιτρέψει να ξεπεράσεις το άγχος.

 

Το γνωρίζω ότι κάνεις το καλύτερο που μπορείς. Έτσι, σε παρακαλώ, μη κατηγορείς τον εαυτό σου αν δεν το πετυχαίνεις αμέσως. Θέλει εκπαίδευση. Αν το βάλεις στην καθημερινότητα σου θα γίνει εύκολο και στο τέλος εργαλείο για μια πιο εύκολη καθημερινότητα. Πριν, δεν γνώριζες ότι είναι δυνατόν να ελέγχεις το άγχος σου δίνοντας προσοχή στο σώμα σου.

Τώρα, γνωρίζεις ότι όσο αναπτύσεις αυτή την ικανότητα τόσο περισσότερο απολαμβάνεις μια βαθιά, φυσική και ψυχολογική χαλάρωση.

Τα θεραπευτικά αποτελέσματα αυτής της τεχνικής αφορούν περισσότερους τομείς της ζωής σου. 

Όσο περισσότερο εξασκείσαι τόσο περισσότερο θα αρχίσεις να αισθάνεσαι γεμάτος ζωτικότητα, αυτοπεποίθηση, αισιοδοξία, ισορροπία, ενέργεια, ηρεμία, δύναμη, με αξία, σοφότερος, ότι είσαι στο κέντρο σου, ότι έχεις ενσυναίσθηση, αντίληψη, γαλήνη, αγάπη και ευτυχία.

 

7 ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ

Οι άνθρωποι είμαστε γενετικά προγραμματισμένοι να αναπτυσσόμαστε και να εξελισσόμαστε διαρκώς. Κάθε τι πάνω στον πλανήτη αναπτύσσεται και αλλάζει. Ακόμη και ο ίδιος ο πλανήτης μας αλλάζει.

Η αλλαγή στη ζωή έχει να κάνει με την μεταμόρφωση, δηλαδή να αλλάζει κάτι τόσο που να  φαίνεται ότι είναι εντελώς καινούργιο. Με αυτό εννοώ, ότι η μεταμόρφωση δεν είναι το ίδιο πράγμα με την ατελείωτη αναζήτηση ανταμοιβής ή επιτεύγματος. Υπάρχει διαφορά.

Η αναζήτηση του αποτελέσματος συνήθως υποδηλώνει ένα ‘’τέλος’’. Κερδίζει κάποιος ένα βραβείο, ένα έπαθλο και τελειώνει εκεί. Δεν είναι όμως αυτό το ζητούμενο γιατί μόλις πείς το ‘’έγινε’’, πλέον δεν βάζεις τον εαυτό σου στη διαδικασία να πάει παρά πέρα, το οποίο σημαίνει ότι σταματάς να εξελίσσεσαι.

Με το να θέλεις να γίνεις η καλύτερη έκδοση του εαυτού σου, όμως, αφήνεις την προοπτική της περαιτέρω εξέλιξης ανοικτή, πράγμα που είναι πολύ καλό. Η διάθεση για ανακάλυψη είναι αυτή που σου επιτρέπει να έχεις ατελείωτες ευκαιρίες να συνεχίσεις να εξερευνάς καινούργια κομμάτια του εαυτού σου. 

Η εξερεύνηση είναι ανάπτυξη και η ανάπτυξη υπό αυτή την έννοια δεν είναι προς τα έξω αλλά προς τα μέσα.

Όποτε βρίσκεις κάτι στον εαυτό σου που θέλεις να αλλάξεις, χρειάζεται να βρεις ένα τρόπο για να το αλλάξεις.

 

 

  • Παρατήρησε τον εαυτό σου σαν να είσαι κάποιος άλλος

 

Φαντάσου ότι είσαι ένας γλύπτης. Ένας γλύπτης κοιτάζει ένα κομμάτι μαρμάρου και σκέφτεται ατελείωτους τρόπους για να του δώσει μορφή. Και όταν βρει τον τρόπο δεν αισθάνεται καμία συναισθηματική σύνδεση. Απλώς κάνει αυτό που έχει σχεδιάσει.  Με αυτό τον τρόπο θα βλέπεις τον εαυτό σου, σαν έργο τέχνης πάντα σε εξέλιξη. Δεν χρειάζεται να στεναχωριέσαι, να κρίνεις τον εαυτό σου όταν κάτι δεν σου αρέσει. Αντιθέτως, σαν καλλιτέχνης, απλώς άρχισε να εργάζεσαι.

 

 

  • Βρες μια δραστηριότητα που να σχετίζεται με αυτό που θέλεις να αλλάξεις

 

Πολύ συχνά οι άνθρωποι εστιάζουμε πολύ σε αυτό που θέλουμε να αλλάξουμε αντί να υιοθετήσουμε τις συνήθειες που σχετίζονται με αυτό που θέλουμε να πετύχουμε. Για παράδειγμα, εάν θέλω να αδυνατίσω εκτός από γυμναστική πρέπει να έχω την κατάλληλη διατροφή. Η συνήθεια που σχετίζεται με την επιθυμητή αλλαγή αν αποτυπωθεί μέσα μου τότε θα έχω την πραγματική μεταμόρφωση μου.

 

 

  • Κάνε πρακτική κάθε μέρα σε αυτό που θέλεις

 

Η αλλαγή δεν είναι κάτι που κάνεις μερικές μέρες και άλλες μέρες δεν το κάνεις. Η αλλαγή είναι αλλαγή στον τρόπο ζωής. Χρειάζεται καθημερινή αφοσίωση έτσι ώστε να φτάσεις στο σημείο που το καινούργιο θα πάρει την θέση του παλιού και δεν θα χρειάζεται πλέον συνειδητή προσπάθεια.

 

 

  • Βάλε ρεαλιστικούς στόχους

 

Δεν μπορείς να ξυπνήσεις ένα πρωί και να πεις: ‘’ Βαρέθηκα να προσπαθώ!’’. Ναι, θα συνεχίσεις να προσπαθείς γνωρίζοντας ότι μια κακιά συνήθεια δεν αλλάζει αμέσως. Αντιθέτως, κάνε το στόχο σου τέτοιον που να σου είναι ευχάριστο να το κάνεις κάθε μέρα. Και μετά από μέρες, εβδομάδες πήγαινε λίγο πιο πέρα κάθε φορά ώσπου να πετύχεις το στόχο σου.

 

 

  •  Συνέχεια να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη

 

Τα πράγματα δυσκολεύουν όσο προχωράς. Υπάρχει ένα σημείο που είσαι έτοιμος να τα παρατήσεις. Τότε είναι η στιγμή να κοιταχτείς στον καθρέφτη, να δεις τις όποιες αλλαγές πέτυχες ως εδώ και ώσπου να νιώσεις την δυσκολία το μονοπάτι αλλαγής μειώνεται και ω΄΄πυ να το καταλάβεις έφτασες στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

 

 

  • Κάνε παρέα με ανθρώπους που σου λένε την αλήθεια

 

Εάν όλοι γύρω σου σου λένε ‘’Ναι’’, τότε έχεις σοβαρό πρόβλημα. Χρειάζεσαι ανθρώπους που να σου δίνουν προκλήσεις και να σου δημιουργούν ερωτηματικά. Χρειάζεσαι ανθρώπους που δεν θα φοβούνται να σου πουν την αλήθεια. Η κριτική που μας φαίνεται ότι είναι σκληρή μας βοηθάει να έχουμε προσωπική ανάπτυξη.

 

 

  • Πρέπει να ριψοκινδυνεύσεις

 

Ποτέ δεν θα γίνεις το πρόσωπο που θέλεις να γίνεις συνεχίζοντας να είσαι αυτό που είσαι συνέχεια. Η απαίτηση της εξέλιξης που θέλεις να έχεις είναι να βγεις από το βόλεμα σου. Αυτό είναι όλο. Και μόνο αν είσαι διατεθειμένος να ρισκάρεις και να κάνεις το άλμα στο άγνωστο, θα γίνεις το άτομο που θέλεις να είσαι.

 

Η ανακάλυψη, λοιπόν, του ποιοι είμαστε πραγματικά στην ουσία μας, και όχι αυτό που γίναμε με τις άμυνες και τις θωρακίσεις που βάλαμε για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε, είναι μία διαδικασία διαρκής και όχι στιγμιαία και γρήγορη. Είναι, όμως, απελευθερωτική και μας φέρνει σε επαφή με τον πραγματικό μας εαυτό.

 

bullying

BULLYING : ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΙΔΗΜΙΑ.

bullying
Νταής, τύραννος, φωνακλάς είναι αυτός πού απειλεί, εκφοβίζει, εξαναγκάζει. Αν αυτά δεν σας λένε κάτι τότε το bullying, όπως έχει επικρατήσει διεθνώς και στη χώρα μας να το λέμε, σας λέει πολλά. Βία λεκτική, σωματική, ψυχολογική ή κοινωνική, επαναλαμβανόμενη, συστηματική, εσκεμμένη με σκοπό την επιβολή και την καταδυνάστευση, την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου έχουν υποστεί 15% τουλάχιστον των μαθητών σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και η χώρα μας βρίσκεται στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως. Η βία διαποτίζει τα πάντα. Υπάρχει στο σπίτι, μεταξύ των μελών της οικογένειας, στο σχολείο και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Οι περισσότεροι γονείς είναι στα όρια τους εξ αιτίας των οικονομικών δυσκολιών, πολλές οικογένειες κρέμονται από μια κλωστή και η βία υποβόσκει. Τα παιδιά γίνονται ολοένα και πιο επιθετικά. Λείπουν, όμως, από τους εκπαιδευτικούς τα «εργαλεία, η εξειδικευμένη γνώση για να αντιμετωπίζουν τέτοια περιστατικά. Όταν ξεκινούν τα γεγονότα δεν τους δίνουν σημασία και όλοι τα χαρακτηρίζουν «παιδικές κόντρες μαγκιάς». Είχαν, είχαμε, έχουν και θα έχουν μία σκληρότητα τα παιδιά. Δεν χάνουν ευκαιρία να δείξουν τον χειρότερο εαυτό τους όταν βρεθούν σε θέση ισχύος. Και πάντα θα υπάρχουν τα «θύματα», αυτοί πού είναι διαφορετικοί, ντροπαλοί, άτολμοι, «καλά παιδιά». Υπάρχουν και τα μαθήματα bullying από την οικογένεια, όταν οι γονείς προτρέπουν τους θύτες –παιδιά τους να αντεπιτίθενται. Οι άσχημες σχέσεις με τους γονείς λειτουργούν επίσης επιβαρυντικά. Τα παιδιά, θύματα και θύτες, είναι πάρα πολύ ανήσυχα. Οι γονείς δεν είναι κοντά στα παιδιά με παραγωγικό τρόπο. Κι όταν κάποιος εκπαιδευτικός τους ενημερώνει για την βίαιη συμπεριφορά του παιδιού, ή στρέφονται εναντίον του επικαλούμενοι φιλίες με υπουργούς, αξιωματούχους ή κατηγορούν τους γονείς του θύτη. Αυτό όμως δείχνει την παθογένεια της ελληνικής οικογένειας και κοινωνίας. Το παιδί-θύμα αλλάζει συμπεριφορά. Είναι φοβισμένο, καταθλιπτικό, με μειωμένη σχολική επίδοση, άρνηση να πάει σχολείο. Το παιδί-θύτης δεν έχει καλές επιδόσεις στα μαθήματα , αποζητά την προσοχή, δεν δείχνει ευαισθησία και σεβασμό για τους άλλους. Η επίδραση του bullying στην υγεία είναι μεγάλη και χρόνια. Η υγεία των θυμάτων κλονίζεται και σε πολλές περιπτώσεις ανεπανόρθωτα. Έρευνα σε 7.770 παιδιά από την ηλικία των 7 χρόνων μέχρι πού έφτασαν τα 50 έδειξε ότι είχαν επηρεαστεί η ψυχολογική τους κατάσταση, οι κοινωνικές σχέσεις τους και η γενικότερη ευημερία τους με την πάροδο του χρόνου. Διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη και είχαν αυτοκτονικές τάσεις. Είχαν λάβει κατώτερη εκπαίδευση, με άντρες να είναι στις πιο πολλές περιπτώσεις άνεργοι και να κερδίζουν λιγότερα χρήματα. Ήταν λιγότερο πιθανό να διατηρούν κάποιον δεσμό και να έχουν  καλές σχέσεις με τους φίλους και την οικογένεια τους στα 50 τους χρόνια. Οι επιστήμονες λένε ότι δεν είναι σωστή η αντίληψη ότι ο εκφοβισμός είναι ένα αναπόφευκτο στάδιο του να μεγαλώνεις. Οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και οι υπεύθυνοι για την υγεία θα πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτό που συμβαίνει στο σχολείο μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες. Οι υπεύθυνοι πρέπει να έχουν υπ΄όψιν τους ότι το bullying έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη ζωή των παιδιών. Τα θύματα πρέπει να παρακολουθούνται και να υποστηρίζονται από ειδικούς για να μάθουν να διαχειρίζονται τον πόνο που βιώνουν.  

Somatic Experience -Los Angeles

Η πρώτη μελέτη που αξιολόγησε την επίδραση της Somatic Experience (SE) δείχνει μία μείωση των συμπτωμάτων του Μετατραυματικού Σοκ στους ανθρώπους που συμμετείχαν στην έρευνα. Η μελέτη δημοσιεύτηκε πρόσφατα στη Journal of Traumatic Stress, στην πλέον έγκυρη έκδοση για έρευνες που ασχολούνται με το τραύμα στο ψυχολογικό πεδίο. «Τελικά, μπορούμε να προσθέσουμε άλλη μία μαρτυρία βασισμένη στη θεραπεία του Μετατραυματικού Στρες», είπε η επικεφαλής της έρευνας Gina Ross, MFCC, ιδρύτρια και πρόεδρος του International Trauma Institutes Αμερική και Ισραήλ. «Αυτό το αποτέλεσμα θα μας επιτρέψει να θεσμοθετήσουμε τη μέθοδο SE στα νοσοκομεία, στο Veteran’s Administration, στο δικαστικό σύστημα και σε άλλους τομείς» είπε η Ross. H Ross και ο καθηγητής Danny Brom του Herzog Israel Center για την θεραπεία του Psycho-trauma στην Ιερουσαλήμ, ανακοίνωσε τα αποτελέσματα σήμερα στην έκδοση μετά την δημοσίευση στην Journal. Η ITI-Israel Director Cathy Lawi, Ph.D. συνεισέφερε επίσης στην έρευνα. «Οι περιπτώσεις ανθρώπων που μελετήθηκαν για το σκοπό της έρευνας μας αφορούν μία ευρεία ποικιλία τραυματικών γεγονότων που προκαλούν μετατραυματικό στρες. Υπέφεραν από συμπτώματα μετά από ατυχήματα, αυτοκινηστικά ατυχήματα, επιθέσεις, τρομοκρατία, καθώς επίσης τραύμα από πόλεμο για τους βετεράνους του στρατού» είπε η Ross. «Συμμετείχαν σε μία σειρά 15 εβδομαδιαίων συνεδριών της μίας ώρας, βιώνοντας σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων τους, με αποτέλεσμα  σε ποσοστό 44% των συμμετεχόντων να μη παρουσιάζουν πλέον τα διαγνωσθέντα συμπτώματα του μετατραυματικού στρες. Η μέθοδος SE είναι μία θεραπεία που εστιάζει στο σώμα και στη ψυχή και χρησιμοποιείται για το μετατραυματικό στρες και το αναπτυξιακό τραύμα. Ενσωματώνει την επίγνωση του σώματος μέσα στη ψυχοθεραπευτική διαδικασία, δουλεύοντας άμεσα με τις αντιδράσεις του αυτόνομου νευρικού συστήματος, μία μοναδική προσέγγιση που δε χρησιμοποιείται από άλλες μεθόδους θεραπείας του μετατραυματικού στρες. Εστιάζει στο να δημιουργήσει συνειδητότητα των εσωτερικών φυσικών αισθήσεων που έχουν δημιουργηθεί από τραυματικές αναμνήσεις και επαναπροσεγγίζει τους μηχανισμούς αυτορύθμισης για να αποφορτίσει την επιρροή των ορμονών του στρες. Η μέθοδος SE διαφέρει από άλλες μεθόδους θεραπείας του μετατραυματικού στρες γιατί δεν απαιτείται κάποιος να επαναλαμβάνει και να υπενθυμίζει τα τραυματικά γεγονότα. Η μέθοδος προσεγγίζει το τραυματικό γεγονός σε μικρές δόσεις, επιτρέποντας στη διαδικασία να είναι πιο συμπονετική για το άτομο. Επιπροσθέτως, οι πελάτες μαθαίνουν τους μηχανισμούς αυτορύθμισης, έτσι ώστε να μπορούν να ρυθμίζουν τις μελλοντικές αντιδράσεις τους ή τα τραυματικά γεγονότα. Τα αποτελέσματα της έρευνας υπάρχουν στο  http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/jts.22189/epdf.    

ΜΑΥΡΟ Ή ΑΣΠΡΟ; ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ;

Πόσες φορές έχετε νοιώσει ότι έχετε κολλήσει σε μία πολύπλοκη κατάσταση και ούτε να προχωρήσετε μπροστά  ούτε να κάνετε πίσω σας φαίνεται σωστό; Ή ίσως βρεθήκατε σε μία ζόρικη κατάσταση για την οποία δεν βρίσκετε λύση; Είμαι σίγουρη ότι κάποιοι από εσάς με καταλαβαίνετε……….. γι’ αυτό διαβάστε την παρακάτω εμπνευστική ιστορία. Πολλά χρόνια πριν σε μία μικρή πόλη, υπήρχε ένας μικρός έμπορος ο οποίος χρωστούσε πολλά λεφτά σε τοκογλύφο. Ο τοκογλύφος ήταν γέρος και άσχημος αλλά του άρεσε η κόρη του εμπόρου. Έτσι ο τοκογλύφος αποφάσισε να κάνει μία προσφορά στον έμπορο για να του σβήσει το χρέος του. Όμως, η παγίδα ήταν ότι θα του μείωνε μόνο το 50% του χρέους εάν παντρευόταν τη κόρη του. Περιττό να πούμε, φυσικά, ότι η πρόταση του αντιμετωπίστηκε με αηδία. Ο τοκογλύφος είπε ότι θα έβαζε δύο πέτρες σε μία σακούλα, μία μαύρη και μία άσπρη. Η κόρη θα έπρεπε να βάλει το χέρι στη σακούλα και να διαλέξει μία πέτρα. Εάν η πέτρα ήταν μαύρη, το χρέος θα σβηνόταν αλλά η κοπέλα θα παντρευόταν το τοκογλύφο. Εάν η πέτρα ήταν άσπρη, το χρέος επίσης θα σβηνόταν χωρίς η κοπέλα να χρειάζεται να παντρευτεί το τοκογλύφο. Όμως, εάν αρνιόταν να διαλέξει πέτρα, ο πατέρας της θα πήγαινε φυλακή. Ο τοκογλύφος στεκόταν στο κήπο του εμπόρου που ήταν στρωμένος με πέτρες, έσκυψε και πήρε δύο. Ενώ αυτός μάζευε τις δύο πέτρες, η ανοικτομάτα κόρη παρατήρησε ότι αυτός πήρε δύο μαύρες πέτρες και τις έβαλε στη σακούλα. Μετά αυτός ζήτησε από την κοπέλα να διαλέξει μία πέτρα. Εσείς τι θα κάνατε; Εάν έπρεπε να τη συμβουλεύσετε, τι θα της λέγατε; Η κοπέλα είχε τρεις επιλογές για το τι έπρεπε να κάνει:
    1. Να αρνηθεί να διαλέξει και ο πατέρας της να πάει φυλακή.
    2. Να βγάλει και τις δύο πέτρες από τη σακούλα και να εκθέσει το τοκογλύφο για την απάτη του, αλλά να ζει με το φόβο και στο έλεος του ασυνείδητου τοκογλύφου για το τι θα μπορούσε να τους κάνει.
    3. Να διαλέξει μία πέτρα γνωρίζοντας ότι είναι μαύρη και έτσι να θυσιαστεί για την ελευθερία του πατέρα της.
Το κορίτσι πήρε μία βαθιά αναπνοή, έβαλε το χέρι της στη σακούλα, τράβηξε μία πέτρα, και πριν προλάβουν να δουν το χρώμα της πέτρας «κατά τύχη» της έπεσε στο σωρό των πετρών. Λέει στο τοκογλύφο: « Ωω, πόσο αδέξια είμαι. Δεν πειράζει γιατί αν δεις μέσα στη σακούλα την άλλη πέτρα που έμεινε, θα καταλάβεις τι χρώμα ήταν η πέτρα που μου έπεσε» Η πέτρα που έμεινε ήταν προφανώς μαύρη, έτσι αυτή που διάλεξε η κοπέλα ήταν άσπρη. Και αφού ο τοκογλύφος δεν θα μπορούσε να παραδεχθεί την πονηριά του, το κορίτσι κατάφερε να αλλάξει την κατάσταση υπέρ της ενώ φαινόταν ότι ήταν εναντίον της. Πόσο ευφυές ήταν αυτό εκ μέρους του κοριτσιού να σκεφτεί μία τόσο ευφευρετική κίνηση! Αντί να εστιάσει στις δύο μαύρες πέτρες, εστίασε στο πως θα βγει από αυτή τη δύσκολη κατάσταση. Υπάρχουν στιγμές που αντιμετωπίζουμε μία δύσκολη κατάσταση και μερικές φορές φαίνεται ότι δεν υπάρχει λύση στο πρόβλημα μας. Όμως, στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις ΥΠΑΡΧΕΙ λύση. Απλώς, αυτό που χρειάζεται είναι  να σκεφτούμε δημιουργικά με το να αποστασιοποιηθούμε από το πρόβλημα και να δούμε τις επιλογές που έχουμε.  

Χριστουγεννιάτικα ψώνια με τα παιδιά!

Η περίοδος των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είναι η εποχή κατ’ εξοχήν των αγορών. Είναι η περίοδος του χρόνου που οι άνθρωποι ψωνίζουν δώρα και τρόφιμα των εορτών. Είναι επίσης η εποχή που τα παιδιά παρακαλούν, κλαψουρίζουν, κάνουν φασαρία και θυμώνουν στα εμπορικά κέντρα και στα καταστήματα. Εδώ θα πούμε μερικούς τρόπους ώστε τα ψώνια να γίνουν ευχάριστα και γιατί όχι και διασκεδαστικά. Κατανοήστε τι πραγματικά συμβαίνει. Τυπικά, δεν είναι τα ψώνια για τα οποία  τα μικρά παιδιά διαμαρτύρονται, αλλά το στρεσογόνο περιβάλλον που δημιουργείται από τους γονείς που κάνουν τα ψώνια των εορτών κάτω από πίεση και σαν αγγαρεία. Σε συνδυασμό με αυτό είναι και η διάρκεια αυτών των εξορμήσεων που ξεπερνάει τα όρια της υπομονής τους. Έτσι υπάρχουν κάποιοι τρόποι για να κάνουμε αυτές τις εξόδους ήρεμες. Προγραμματίστε τις εξορμήσεις για ψώνια σαν ένα γεγονός εορταστικό και όχι σαν υποχρέωση. Αυτή είναι μία σπουδαία χρονική στιγμή για να επιτύχετε δύο πράγματα ταυτόχρονα: να κάνετε τα ψώνια σας και να περάσετε χρόνο με τα παιδιά σας. Τα μαγαζιά είναι όμορφα στολισμένα για τις γιορτές, έτσι πάρτε το χρόνο σας και απολαύστε τες μαζί με τα παιδιά. Σταματήστε για μία σοκολάτα, ένα σνάκ ή ένα χυμό. Όταν εσείς έχετε μία χαρούμενη και διασκεδαστική διάθεση αυτό νοιώθουν και τα παιδιά σας και είναι και αυτά ήρεμα και χαρούμενα. Δώστε περισσότερο χρόνο στα ψώνια. Όταν δεν βιάζεστε, εσείς και το παιδί σας θα είσαστε πιο χαλαροί και θα περάσετε πολύ καλύτερα. Κάνετε προκαταβολικά μία λίστα, σχεδιάστε τη διαδρομή και ανακοινώστε τη στο παιδί σας έτσι ώστε να γνωρίζει τι θα συμβεί. Το να ψάχνετε σε ποιο μαγαζί να πάτε, τι επιλογές θα κάνετε και να δείχνετε μία αναποφασιστικότητα κάνει το παιδί σας νευρικό και έτοιμο να εκμεταλλευτεί την κατάσταση. Απασχολείστε  το παιδί. Δείξτε του όλα τα ενδιαφέροντα πράγματα στα ράφια. Καινούργια πράγματα να δει και να μυρίσει υπάρχουν παντού γύρω. Τα μεγαλύτερα παιδιά αγαπούν να βοηθούν στα πράγματα που γνωρίζουν. Μπορούν να επιλέξουν καλύτερα, βρίσκουν μόνα τους πράγματα που τους αρέσουν. Αν το παιδί είναι σε ηλικία που γράφει και διαβάζει μπορεί να φτιάξει μόνο του την δική του λίστα. Βρείτε τρόπους να κάνετε διασκέδαση τα ψώνια. Κάντε το με ασφάλεια και άνεση. Χρησιμοποιείστε καροτσάκι και οτιδήποτε για να μεταφέρετε τα μικρά παιδιά για να μη κουράζονται Σεβαστείτε τις επιθυμίες  του παιδιού. Μία απλή αναγνώριση μπορεί να βοηθήσει: yummy. Αυτά τα μπισκότα είναι πράγματι ωραία. Εξηγείστε σε αυτή τη δήλωση χωρίς επίπληξη και φωνές γιατί δεν θα τα αγοράσετε και μπορείτε να πείτε:Όταν πάμε σπίτι θα φτιάξουμε τα δικά μας μπισκότα που θα είναι ακόμη πιο ωραία. Δημιουργείστε μία λίστα ευχών. Όποτε το παιδί λέει ότι θέλει κάτι σημειώστε το σε χαρτί και όχι απλά να του πείτε ότι θα το θυμόσαστε. Έτσι γίνεται μία λίστα και όταν τη βλέπει το παιδί αφ’ενός σταματάει να λέει κάθε φορά ότι θέλει αλλά βλέπει πως αλλάζει γνώμες. Αποφύγετε να δημιουργείτε γκρίνιες. Πείτε στο παιδί εκ των προτέρων τι διατίθεστε να αγοράσετε και τι όχι πριν μπείτε στο κατάστημα. Εάν μπορείτε, επιτρέψετε του να διαλέξει κάτι μικρό όταν ψωνίζετε. Εάν αυτό επαναλαμβάνεται και γίνει ρουτίνα, το παιδί σας θα μάθει να μη ζητάει συνέχεια ότι βλέπει. Το καλύτερο, φυσικά, είναι να έχετε αποφασίσει από πριν τι συγκεκριμένα θα αγοράσετε και με αυτό τον τρόπο και είσαστε ήρεμοι και έχει ένα σκοπό η βόλτα. Να έχετε μόνιμους κανόνες και να τους υπενθυμίζετε στο παιδί πριν τη βόλτα. Θα ήταν καλό να γράψετε τους 3-4 βασικούς κανόνες που ισχύουν όταν βγαίνετε για ψώνια. Βάλτε τους κανόνες κάπου, για παράδειγμα στο μπαρμπρίζ του αυτοκινήτου ή στη τσέπη σας. Μη παίρνετε μαζί σας ένα κουρασμένο παιδί. Αποφύγετε να σχεδιάζετε ψώνια κοντά στις ώρες που το παιδί συνήθως ξεκουράζεται ή πηγαίνει για ύπνο. Τα κουρασμένα παιδιά είναι πιο άτακτα και ανυπάκουα. Αυτό κάνει τους γονείς περισσότερο νευρικούς, πράγμα το οποίο, μετατρέπει τη βόλτα σε μαρτύριο. Μη πηγαίνετε για ψώνια τις ώρες αιχμής. Εάν είναι δυνατόν, προγραμματίστε τα ψώνια σε ώρες που τα καταστήματα δεν είναι πολύ γεμάτα από κόσμο. Περισσότερος κόσμος σημαίνει μεγάλες ουρές αναμονής και εκνευρισμό. Ένα ήσυχο, λιγότερο πολυπληθές κατάστημα θα βοηθήσει να μην αισθανθείτε άγχος.  

Χριστούγεννα και πάλι μαζί με τα παιδιά!

Οι Χριστουγεννιάτικες γιορτές είναι παραδοσιακά μία περίοδος ηρεμίας και ευτυχίας στο σπίτι του καθενός μας. Παρ’όλα αυτά εμείς νοιώθουμε αγχωμένοι και ότι είναι μία περίοδος με πολλές υποχρεώσεις, κυρίως οικονομικές, και τόσα πολλά να γίνουν με αποτέλεσμα το χάος και την τρέλα. Το να προγραμματίσετε τον χριστουγεννιάτικο προϋπολογισμό λαμβάνοντας υπ’όψιν σας την ευχαρίστηση των παιδιών, σας κάνει να αισθάνεστε συγκλονισμένοι με το τι θα συμβεί. Δεν χρειάζεται να αισθάνεστε αγχωμένοι γιατί υπάρχουν οι τρόποι να έρθει η ηρεμία και η χαρά πάλι στο σπίτι σας αυτά τα Χριστούγεννα. Θα εξηγήσουμε πως θα δημιουργήσετε τις σωστές προσδοκίες στα παιδιά.


Κάθε χρόνο κάθε παιδί περιμένει αυτές τις ημέρες για να πάρει δώρα. Εμείς, λοιπόν, από την αρχή του χρόνου έχουμε καθορίσει πόσα δώρα μπορούμε να του προσφέρουμε και περίπου ποιας αξίας. Με αυτό τον τρόπο το παιδί ξέρει τι προσδοκίες μπορεί να έχει και έτσι αποφεύγουμε τις έντονες αντιδράσεις της τελευταίας στιγμής. Εμείς, επίσης, δεν αισθανόμαστε την πίεση του να δώσουμε πολλά και να αγχωθούμε ή να βγούμε από τον προϋπολογισμό μας.
Κάτι που μπορούμε να κάνουμε μαζί με τα παιδιά μας είναι να κάνουμε διάφορα χειροποίητα διακοσμητικά για να στολίσουμε το σπίτι μας για να δείχνει όμορφο και να μη ξοδεύουμε πολλά λεφτά. Κάτι πολύ απλό είναι να καρφιτσώσουμε ξερά γαρύφαλλα πάνω σε ένα πορτοκάλι, κάτι που εκτός από όμορφο είναι και μυρωδάτο για το χώρο μας.


Ένας ωραίος τρόπος για να ξεπεράσετε το άγχος των εορτών είναι επίσης να περάσετε χρόνο με την οικογένεια σας. Οι γονείς είναι καλό να προγραμματίζουν χρόνο με τα παιδιά τους και να κάνουν διάφορες δραστηριότητες μαζί τους. Μία δραστηριότητα είναι να φτιάξετε μαζί τα χριστουγεννιάτικα γλυκά, κουραμπιέδες, μελομακάρονα, κουλουράκια, κ.ά. Μερικά από αυτά μπορείτε να τα κάνετε δώρο, για παράδειγμα τα παιδιά να δώσουν στους δασκάλους ή μπισκότα στους συμμαθητές τους. Αυτή η δραστηριότητα είναι και σπουδαία γιατί περνάτε χρόνο μαζί σαν οικογένεια αλλά και δεν ξοδεύατε χρήματα.


Τελευταίο και το πλέον σημαντικό, είναι να υπενθυμίσετε στον εαυτό σας και στα παιδιά σας τι είναι αυτό για το οποίο γιορτάζουμε αυτές τις ημέρες. Άσχετα αν είσαστε θρησκευόμενοι ή όχι, οι ημέρες των εορτών είναι μία σπουδαία περίοδος του χρόνου για να γιορτάσετε μαζί με την οικογένεια και να μοιραστείτε τις όμορφες αναμνήσεις σας από προηγούμενα Χριστούγεννα.

Θυμίστε στα παιδιά σας πόσο πολύ αξίζουν τα ίδια και πόσο αξίζουν και οι άλλοι άνθρωποι και έτσι εκμεταλλευτείτε τις γιορτές να αναπτύξουν τις αρετές της εμπιστοσύνης και της συμπόνοιας.

ΠΩΣ ΘΑ ΚΤΙΣΕΤΕ ΜΙΑ ΥΓΙΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ;

Ποιο είναι το μυστικό για να δημιουργηθεί μια υγιής σχέση; Η απάντηση είναι η ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ. Η συναίσθηση είναι κάτι που λείπει από τον κόσμο μας. Όταν προσπαθείτε να βοηθήσετε το παιδί σας κατά την διάρκεια ενός ξεσπάσματος ή να συμπαρασταθείτε σ΄έναν συναισθηματικό έφηβο, η συναίσθηση είναι το κλειδί για να ξεκλειδώσετε το βασίλειο της κατανόησης και υπομονής μεταξύ εσάς και αυτών γύρω σας. Πώς το καταφέρνουμε αυτό; Όλοι έχουμε ακούσει τον χρυσό κανόνα που λέει ότι πρέπει να κάνουμε στους άλλους ότι θα θέλαμε οι άλλοι να κάνουν σε μας. Η σύγχρονη επιστήμη λέει πλέον γι΄αυτόν τον κανόνα «κάνε στους άλλους ότι εκείνοι θέλουν από μας να τους κάνουμε». Προερχόμαστε από διαφορετικά περιβάλλοντα κι έχουμε διαφορετικές ανάγκες, έτσι λοιπόν είναι αναγκαίο να το λαμβάνουμε υπ΄όψιν μας καθώς κάνουμε σχέσεις ο ένας με τον άλλον. Η πραγματική συναίσθηση είναι αυτή που κάποιος μπαίνει πραγματικά και με σεβασμό στην θέση του άλλου που είναι μοναδική. Έτσι κατανοεί κάποιος πως αισθάνεται και σκέπτεται ο άλλος και πως θα έπρεπε ν΄ανταποκριθεί. Η συναίσθηση είναι αυτό που δεν σας κάνει μόνο καλούς αλλά είναι καλό για σας. Είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για τις υγιείς σχέσεις γιατί χωρίς συναίσθηση είμαστε συναισθηματικά κουφοί. Οι γονείς πρέπει να είναι ακροατές με συναίσθηση με τα παιδιά τους και να δίνουν το παράδειγμα. Μη λέτε στα παιδιά σας να έχουν συναίσθηση, δείξτε τους πώς να είναι. Και τα παιδιά μπορούν να το μάθουν από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Έτσι την επόμενη φορά που θα έχει έκρηξη θυμού μη το αγνοήσετε ούτε να του φωνάξετε. Απλά ακούστε το, εκτιμήστε πώς  αισθάνεται και βοηθήσετε το να διαχειριστεί το συναίσθημα που έχει τη δεδομένη στιγμή. Αυτή η συμπεριφορά θα τα βοηθήσει να ηρεμήσουν και να καταλάβουν τι τους συμβαίνει χωρίς ενοχές. Η συναίσθηση είναι βασική για να γίνουν οι ανθρώπινοι δεσμοί τέτοιοι ώστε να δίνει στη ζωή μας αξία.